Η Συγκινητική Ανάρτηση του Δημάρχου Επιδαύρου Τάσου Χρόνη

Πρωτοεπιασα δίσκο σερβιρισματος στα 10 για να πηγαίνω τις ψωμιέρες με τα σερβίτσια...

Μεγαλώσαμε μέσα σε μαγαζιά της οικογένειας...

Το 1995 ο πατέρας και η μητέρα μου αποφάσισαν το "μεγάλο άλμα ". 

Νοικιασαν το μαγαζί της παραλίας!

Το ονόμασαν "Μουραγιο" (έπεσε κ το όνομα η Αρκαδία στο τραπέζι αλλά ήταν λίγο τραβηγμένο για παραλιακό μάλλον 😀).

Ξεκινήσαμε οικογενειακά κυριως να στήνουμε το μαγαζί...

Με τα χρόνια το μαγαζί μεγάλωνε...

παράλληλα μεγαλώσαμε κ εμείς.

Άλλοτε με ζόρια και γκρίνια γιατί δουλεύαμε αρκετές ώρες, αλλοτε με χαρα γιατι είχαμε χρηματα στην τσεπη μας απο μικρα παιδιά, αλλά πάντα με το μυαλό μας στο πως θα γίνουμε καλύτεροι!

τα καταφέραμε?

Ίσως...

πάντως 28 χρόνια είναι αρκετά για να πεις ότι "κάτι έκανες καλά ".

Εμείς πήραμε άλλους δρόμους και ήρθε η ώρα το Μουραγιο να αλλάξει χέρια και να πάει σε ανθρώπους νέους και ορεξάτους για να χαράξουν κ αυτοί το δικό τους δρόμο!

Ειναι περίεργα τα συναισθήματα αλλά κάνοντας έναν απολογισμό θα έλεγα ότι είμαι τυχερός που έζησα τα όσα έζησα με επίκεντρο το Μουραγιο!

Έχω αρκετά χρόνια αφήσει την "ενεργό δράση" αλλά πάντα ήταν και είναι το μαγαζί μας!

Εκεί μέσα περάσαμε ξενύχτια, δοκιμάσαμε φιλίες,  κερασαμε φίλους και γνωστούς,  τσακωθηκαμε,  τα ξαναβρηκαμε,  δουλέψαμε με φίλους,  αγχωθηκαμε,  χαρήκαμε,  κάναμε νέους φίλους,  στεναχωρησαμε κάποιους, ευχαριστησαμε άλλους,  μάθαμε να δουλέυουμε,  αγοράσαμε πράγματα,  κάναμε γλέντια, παντρευτηκαμε, μάθαμε στα παιδιά μας να περπατάνε, είδαμε απώλειες και τέλος πάντων έχουμε πολλά να θυμόμαστε και πολλά να λέμε...

Ευχομαι όλα να πάνε καλά και να δημιουργηθεί ένα νέο στέκι στο λιμάνι της Αρχαίας Επιδαύρου και στους δικούς μου να είναι υγιείς και να κάνουν ότι τους ευχαριστεί!!!

Υ.γ. θα μου συγχωρήσετε ένα μικρό φωτογραφικό άλμπουμ από τα εγκαίνια και τα πρώτα χρόνια μέχρι πιο πρόσφατα...