Μόνο που ούτε η ίδια αλλά ούτε και τα μέλη του λαογραφικού εργαστηρίου Ερμιονίδας, μπορούσαν να φανταστούν την συγκίνηση, τη νοσταλγία και το χαμόγελο που προκάλεσαν, (με τις ερμηνείες τους και τις ατάκες τους πάνω στο όμορφο σκηνικό που θύμιζε παλιό Κρανίδι), στον κόσμο που το βράδυ της Κυριακής 3 Σεπτεμβρίου γέμισε από άκρη σε άκρη το προαύλιο του Α' δημοτικού σχολείου Κρανιδίου.
Οι παλαιότεροι θυμήθηκαν και οι νεότεροι έμαθαν για τότε...
Για εκείνα τα φτωχικά μα ανθρώπινα χρόνια που τα σπίτια ήταν ανοιχτά και φιλόξενα...
Τότε που η γειτονιά ήταν ανθρώπινη και οι άνθρωποι μιλούσαν ο ένας απέναντι στον άλλο και όχι ο ένας απέναντι στην...οθόνη του άλλου!
Γιατί εκείνα τα "ασπρόμαυρα" χρόνια δεν υπήρχαν τηλεοράσεις, ίντερνετ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι άνθρωποι μοιράζονταν πόθους, όνειρα και καλές ή κακές στιγμές μεταξύ τους και όχι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης....
Δεν έπαιρναν...likes από "χεράκια" σχεδιασμένα στον υπολογιστή αλλά πολύτιμες συμβουλές από χείλη ανθρώπων πολύπειρων που ξεκίνησαν από το μηδέν τη ζωή τους και με σκληρή δουλεία πρόκοψαν, δημιούργησαν οικογένειές και μετέδωσαν στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους αρχές και αξίες που διατηρήθηκαν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου...
Οι παλαιότεροι θυμήθηκαν και οι νεότεροι έμαθαν για τότε...
Για εκείνα τα φτωχικά μα ανθρώπινα χρόνια που τα σπίτια ήταν ανοιχτά και φιλόξενα...
Τότε που η γειτονιά ήταν ανθρώπινη και οι άνθρωποι μιλούσαν ο ένας απέναντι στον άλλο και όχι ο ένας απέναντι στην...οθόνη του άλλου!
Γιατί εκείνα τα "ασπρόμαυρα" χρόνια δεν υπήρχαν τηλεοράσεις, ίντερνετ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι άνθρωποι μοιράζονταν πόθους, όνειρα και καλές ή κακές στιγμές μεταξύ τους και όχι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης....
Δεν έπαιρναν...likes από "χεράκια" σχεδιασμένα στον υπολογιστή αλλά πολύτιμες συμβουλές από χείλη ανθρώπων πολύπειρων που ξεκίνησαν από το μηδέν τη ζωή τους και με σκληρή δουλεία πρόκοψαν, δημιούργησαν οικογένειές και μετέδωσαν στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους αρχές και αξίες που διατηρήθηκαν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου